"นี่...."
"....คนสำคัญ....มากๆ....เพื่อนรัก...."
"โกรธกันด้วยเรื่องโง่ๆ....ปล่อย....มา...จนไม่คิดอะไร จนมีอะไรเปลี่ยนแปลงมากมาย เกิดเรื่อง....มากมาย กับตัวเรา จน....เกือบ...1ปีแล้ว"
"เมื่อกี๊"
"มันส่งเมล์มาขอโทษ"
แฉ 555+
"มันเหงานะ ไม่มีคนคอยโทรมาจิกทุกอาทิตย์ คอยดึงแขนเสื้อ คอยพูดฉอดๆๆใส่ทุกวัน คอยหัวเราะและยิ้มไปพร้อมๆกัน คอยเป็นกำลังใจและที่พึ่งให้ในบางครั้ง"
คิดถึงเนาะ วันเก่าๆ ถึงจะมีอะไรมากมายที่เปลี่ยนไป ทั้งๆที่กับคนอื่นก็ไม่เป็นไร แต่ คงเป็นเพราะ "S&M" น่ะแหละ 555+
"สุดท้ายและกว่าจะมารู้สึกตัวว่าควรทำยังไงดี เวลาก็ผ่านมานานมากๆๆๆ ดูแกมีความสุขดีนะตอนนี้ เค้าก็ดีใจกับแกด้วยล่ะถ้าแกมีความสุข เวลาผ่านไปเราก็ยิ่งต้องก้าวต่อไปจริงมั้ย เอาเป็นว่าเค้าจะคอยเป็นกำลังใจให้แกแล้วกัน (ยิ่งพิมไปก็ยิ่งอาย ให้พูดยังไงก็ไม่กล้าหรอก) ขอโทษสำหรับความติงต๊องที่ไม่ยอมช่วยงานโอตาทั้งๆที่เป็นสตาฟ ไม่หวังจะให้อภัย แต่จะยอมรับทันบน แล้วจะรีบวิ่งไปรับโทษประหารที่วันงาน
นี่ หญิง อย่าลืมนะว่า แกจะเป็นเพื่อนรักเค้าตลอดไป >////<"
.....ที่ว่า"แกดูมีความสุขดี" อยากจะตบซักฉาด เพราะหล่อนทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นแท้ๆ! เพราะหล่อนเลยๆๆ5555+
อืม...เล่าไม่นิด แฉ! ตัวเองและฝ่ายนั้น! ที่ไม่มีใครรู้!! (รึรู้กันฮะ 555+)
เรากับคนๆนี้ทะเลาะกันด้วยเรื่องโง่ๆมากๆในสายตาเรา"ตอนนี้" อืม...จะว่าไงล่ะคะ เป็นประสบการณ์เนาะ
คือ ไม่ใช่จู่ๆไม่อยากมองหน้าก็ไม่พูดกันซะงั้นหรอก ขอเราน่ะมัน.....เพราะ งอน 555+
ตอนนั้นงอนแหละเนาะ อยู่บ้านมันแล้วเรางอนเดินหนีมันออก ตอนแรกๆมันเดินตามมา ซักพักมันหยุด เราเลยยิ่งหงุดหงิดกะว่าถ้าวิ่งมาฉุดแขนชั้นได้ตอนนี้ชั้นจะหันไปร้องไห้กอดแกเลยมั้ง 555+ แล้วเดินตรงๆมามีห้างอยู่ใกล้ๆก็เข้าไปในห้าง แล้วก็เดินวนๆๆๆๆๆๆๆ อยู่ในนั้นวนจริงๆ(ย้ำ) 555+
แล้วค่อยเดินออกมาหน้าห้าง แล้วก็ขึ้นมานั่งรอยู่บนรถสองแถว(จะไปเรียนดนตรี) อืม ไม่เห็นหัวทางนั้นเลยค่ะ หงุดหงิดมากๆล่ะ จนรถออกแล้วมาจอดที่ร้านการ์ตูน ต้องขึ้นรถอีกต่อ ....มันนั่งมาคันหลังหนู1คัน 555+ ไม่ให้อภัยล่ะ หมดเวลาแล้วอ่ะ ให้โอกาสไปแล้วตอนรออยู่หน้าห้าง บู่!
แล้วก็ไม่คุยกับมันเลย มันก็คงพยายามง้อล่ะ ก็ดูเหมือนจะทุกทางแล้วนะ ที่เราจำได้
อืมๆ ไม่ให้อภัยๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ใจอ่อนคงมี
ร้องไห้น่ะชัวร์
แต่เราติดอยู่กับความคิดที่ว่า "ทำไมตอนนั้นแกไม่รีบวิ่งมาฉุดชั้นไว้ล่ะ"
อืม จนเมื่อปีก่อนเอง ตอนวันที่13ตุลาละมั้ง ไม่ก็12 วันนั้นกะจะไปฉลองกะมัน ไปนั่งดูหนังดูเดธโน้ต กะจะไปขอคืนดี จะไปขอโทษ(ผ่านมานานเท่าไหร่แล้ววะ 555+) แล้วทีนี้ ตอนเช้า ไปปลุกถึงห้องนอน..อืม HAPPYมากๆตอนนั้น ทุกอย่างมัน กำลังจะกลับมา
...แล้ว ระหว่างที่มันอาบน้ำ เราดันเลวไปอ่านไดอารี่มัน เพราะตอนนั้นไม่มั่นใจว่ามันแคร์เรามั้ย(ถ้าไม่แคร์กันแล้ว แล้วตูดันไปเสล่อขอโทษนี่ก็....)เลยกะว่า เอ้อ มันต้องมีบ้างล่ะที่บ่นถึงเรา ผล....ไม่มี ซักนิด....
เราก็ยึดแค่นั้นล่ะ นั่งช๊อคจะร้องไห้(แต่ไม่ร้องนะ)อยู่อีกซักพักก่อนจะเดินออกจากบ้านมันมาเลย=w=" แล้วโทรโทรหาเพื่อนคนอื่นมาอยู่ด้วย อารมณ์ตอนนั้นแบบไม่อยากอยู่คนเดียวสุดๆ ร้องคาราโอเกะ เป็นครั้งแรกที่เสียตัง100upกะการร้องเกะ 555+
แล้ว เราก็ไม่คุยกับมันอีกเลยต่อมา ต่อมา.....เวลาก็ยังคงเดินอย่างที่ว่าไป555+
จนมาวันนี้แหละ ตอนเห็นชื่อคนส่งเมล์แทบไม่อยากเชื่อ คิดว่าอาจจะฟอร์เวิร์ดพลาดมาโดนชื่อชั้นงั้นล่ะ เพราะเราเองก็แทบจะลบทุกๆอย่างที่เกี่ยวข้องกันไปหมดแล้ว
เลิกเถอะ "ทิฐิ" น่ะ เพราะ "ทิฐิ" ไม่ใช่ "ศักดิ์ศรี" แยกให้ดี คิดๆๆๆๆๆ
(สำหรับเรา ศักดิ์ศรีสำคัญมากค่ะ=w=) พอมาถึงตอนนี้ ได้มองเรื่องราวทั้งหมดอีกครั้ง มันก็แต่"ทิฐิ"โง่ๆเท่านั้นเองล่ะ ที่ทำให้เค้ากับเราแตกกัน
อืม ตอนนี้เราก็มีความสุขนะคะ การจะให้กลับไปเป็นอย่างเก่ามันอาจจะปุ๊บปั๊บเข้าที่เลยก็ได้ รึมันอาจจะยืดเยื้อ เพื่อนๆในตอนนี้มีปัญหาไรงั้น เรารักเพื่อนๆในตอนนี้มากๆค่ะ เราเลยยังแอบลังเลนิดหน่อย
ไม่ใช่คิดเล็กคิดน้อยอะไรหรอก แค่เราเป็นพวก "เจ็บแล้วจำ"
แล้วก็ "เราจะให้อภัยคนในความผิดแรก ความผิดที่สอง แต่เราจะไม่ยอมให้อภัยในครั้งที่สาม" เราจะทำอะไรตอนนี้เราเลยอยากระวังตัวไว้มากๆ แต่ปัญหาของเรามันก็คือเรื่อง"ตอนนี้เราออกมาจากจุดนั้นแล้ว ทั้งสองฝั่งมีจุดยืนใหม่ จะให้กลับไปเป็นอย่างเก่า...มันมีกลิ่นของปัญหามากมายลอยมาตงิดๆ 555+"
แต่พูดจริงๆนะ สำหรับคนอื่นๆที่เป็นแบบนี้ บอกเลย กลับไปได้ก็กลับเถอะ แล้วก็ อย่ารอแต่ให้อีกฝ่ายมาหา คิดดีๆว่ามันเป็น "ทิฐิ หรือ ศิกดิ์ศรี" ถ้าแค่ทิฐิ ทำลายมันซะ สำหรับศักดิ์ศรี นี่ก็แล้วแต่คนนะ
ถ้าจะให้พูดอีกนิด วันที่เรากะจะไปคืนดีแต่ไม่สำเร็จน่ะ เป็นวันที่ตัวเราติดสินใจมีสิ่งสำคัญสิ่งหนึ่งเข้ามาในชีวิต และตอนนี้ เราในตอนนี้เหมือนจะใกล้เสียมันไป(รึเสียไปแล้ว) แล้วก็มีเมล์นี้เข้ามา
"พระเจ้ากลั่นแกล้ง" ไม่หรอก พระองค์ไม่ได้แกล้ง เพราะเมื่อได้มา ก็ต้องจ่ายไป และเมื่อเสียไป ก็ต้องได้คืน
อืมเนาะ เป็นเหตุการณ์ตัวอย่างแล้วกัน=[]=// อย่าลอกเลียบแบบนะ มันไม่ได้รู้สึกดีอะไรหรอก 555+
....เราจะไม่ส่งเมล์ตอบกลับหรอกนะ
....ถ้ารออยู่ก็ช่างสิ
....
....
...........
.............ก็กะว่าถ้าว่างๆ....จะโทรหาเลยนี่นา=w=
ขอบคุณที่ยังเข้าบล๊อคดองเค็บจับสาระมิได้ของเดี๊ยนฮร่ะ=w= เครี๊ยกกกก อัพยาวอีกตะหาก คิดถึงทุกคนนะฮระ ช่วงนี้ติดฮานะมาจิงอมแงม+ตอนกลางวันพี่แย่งเล่น 555+
ตัดผมแล้วๆ งานโอตาวันอาทิตย์ ย้ำกันอีกทีๆ บั๊บบาย โชคดีสุขีสมหวังค่ะ=w=d!
ปล. .........อยากเปลี่ยนธีมมาก! มันมืดมนเกิน 5555+ ขุดใช้ธีมชั่วคราว